In het voorjaar van 2009 zijn er  twee fretten een dag na elkaar gevonden in de straten van Amsterdam. In de opvang kregen ze de namen Stijn en Danny. Nu weten we niet heel erg zeker of het twee broers zijn maar het vermoeden is wel heel erg sterk. De straten waar ze gevonden zijn lagen heel erg dicht bij elkaar en de heren lijken als twee druppels water op elkaar, twee stevige wildkleur mannen.

Al snel kregen ze beide een definitief plekje. Danny kon het erg goed vinden met mijn eigen 4 mannen en maakte mijn groep compleet. Stijn kwam te wonen bij een kennis.

Nu weet ik als geen ander dat iedere fret zijn speciale dingen heeft. Meestal erge leuke dingen maar soms toch wel iets wat lastig is. En zoiets bleek Danny te hebben.

Het domein van de fretten hier in huis grenst  aan de badkamer waar ze af en toe mogen spelen en Danny heeft het voorzien op mijn badkamerkleedje. Geen idee wat er lekker aan is, maar hij wil er erg graag op knabbelen. Nu ben ik niet zo aan dat kleedje gehecht, dus daar ligt het probleem niet, maar uit het kleedje verdwijnt in korte tijd een aardige hap. Tijd dus om te zorgen dat Danny niet meer bij het kleedje kan komen. Ik moet er toch niet aan denken dat het een en ander in zijn maag blijf hangen.

De rest van de fretten en dat zijn er heel wat met de wisselende populatie van de opvang keken niet om naar het kleedje.

Een paar maanden later ging de kennis een weekendje weg. Broer Stijn met zijn maatjes kwamen bij mij logeren. Ze mochten loslopen. En wat schertst mijn verbazing, broer Stijn had het ook voorzien op het badkamer kleedje. Binnen de kortste keren had hij ook een hele hap gemaakt aan de andere kant van het kleedje!

U mag het zeggen Familiekwaal of gewoon toeval!