BINDI: heeft een restovarium

Ons eerste fretje heet Bindi en ze is gekomen in de zomer van het jaar 2000. Ze is samen gekomen met Jane. Het zijn waarschijnlijk twee zusjes, maar zeker weten doen we dit niet. We hebben ons goed laten informeren en het was al snel duidelijk dat het voor frettenmoertjes die geen nestje kregen het beter was om ze te laten steriliseren. In de eerste week van december werden de dames kort na elkaar loops dus hebben we snel een afspraak gemaakt om ze te laten steriliseren. De operatie verliep prima en ze herstelden binnen een paar dagen.

Echter 1,5 jaar later, in april 2002, kreeg Bindi wat kale plekjes op haar nek en een paar weken later ook boven haar staart. We besloten naar de dierenarts te gaan voor advies. Bindi zelf was een en al levenslust, speels, actief en ze bleef prima eten dus we maakten ons niet zo erg veel zorgen. De dierenarts was zeer verbaasd en benoemde een nierafwijking maar veegde dit eigenlijk al direct van tafel omdat ze daar  veel te jong voor was. Het leek wel op een schimmelinfectie maar om dat zeker te weten moest er een kweek gemaakt worden van enkele van haar haren. Twee weken later konden we contact opnemen voor de uitslag en toen bleek dat de uitslag twijfelachtig was maar dat er toch behandeld zou worden voor een schimmelinfectie. Ze kreeg een medicijnenkuur van 6 weken.

Na die weken was er geen verbetering opgetreden dus opnieuw terug naar de dierenarts. Deze heeft toen advies gevraagd aan de faculteit in Utrecht maar die konden ook niet vertellen wat het verder kon zijn. Het advies was om de kuur nogmaals te herhalen maar dit gaf ook geen verbetering. Inmiddels bleef Bindi vol levenslust en goed op gewicht dus lieten we het maar rusten en verenigden we ons met het feit dat we een kaal fretje hadden en dat dit zo bij haar hoorde.

Een jaar ging voorbij en Bindi had nog maar 5% van haar haren over. Nu pas gaan we merken dat ze toch wel wat meer gaat slapen maar verder bleef alles eigenlijk gewoon.

We besluiten eind november 2003 toch advies te vragen aan Hanneke Moorman-Roest in Helmond en brengen een bezoek aan haar. Ook zij is zeer verbaasd zo een kaal jong fretje te zien. Ze onderzoekt Bindi en constateert dat er een gezwel in haar buikje zit die er duidelijk niet thuis hoort. Waar dat van komt is nog niet duidelijk. Een bijniertumor wordt genoemd of een niet juist uitgevoerde sterilisatie zijn de twee mogelijkheden. Duidelijkheid kan alleen een operatie geven. Gelukkig zijn de uitslagen van het bloedonderzoek goed en zijn er geen andere  afwijkingen te zien. Op 3 december 2003 is het dan zover, de dag van de operatie.

De uitslag is dat er een gezwel is ontstaan aan de eierstokken die na de sterilisatie is achtergebleven. Het bleek een knikker van 3 cm in doorsnee te zijn. Dit alles is verwijderd en 3 uur na de operatie konden we Bindi weer mee naar huis nemen begeleid met een antibiotica kuur.

De komende dagen heeft Bindi in een hokje apart gezeten om aan te sterken, maar na een aantal dagen besliste ze zelf dat ze wel weer wat groepsgenootjes aan kon. Daar bleek dat de hormonen behoorlijk hun best deden en ze begon een nest te maken met handdoeken en lapjes die ze maar kon vinden. Een paar dagen later waren haar groepsgenootjes aan de beurt. Ze sleurde ze aan hun oren of nekvel naar haar nest. Zelfs de grootste fret liet dit gebeuren en niemand protesteerde. Wel ontstond er soms een run om Bindi te ontwijken als ze er weer aankwam. Maar ze hadden al snel in de gaten dat als je gedwee met haar meeliep en mee ging in haar nest ze snel ging slapen en je dan weer kon ontsnappen.

Dit duurde een dag of 10 en toen was Bindi zover dat ze soms een ander plekje ging opzoeken om te slapen. Haar hormonen waren weer tot rust gekomen.

En het belangrijkste gebeurde, 2 weken na de operatie krijgt Bindi op haar huid donkere vlekken en er zijn weer echte haren te zien. En na 4 weken heeft ze een prachtige vacht van haren van een halve centimeter en kan je weer helemaal goed haar aftekeningen zien. Ze is weer actief en duidelijk gelukkig met haar nieuwe uiterlijk.

BINDI JE BENT EEN KANJER    

Rine

Naschrift, december 2010

Dit verhaal heb ik in 2003 geschreven en gelukkig zijn er steeds meer dierenartsen die meer weten over specifieke “frettenkwalen” en zullen hierdoor zulke verkeerde diagnoses niet snel meer gemaakt worden.
Bindi is daarna altijd kerngezond gebleven en in juni 2007 overleden aan ouderdom.