Onze adoptie fret Pebbles                         December 2010

Pebbles is in april 2008 samen met haar maatje Sonja in de opvang gekomen. Twee actieve dames en al aardig op leeftijd.  Sonja, toen 6,5 jaar en Pebbles 5,5 jaar. Sonja was altijd kerngezond geweest, maar Pebbles had al een heel medisch verleden.

De dames werden met pijn in het hart afgestaan omdat het oude baasje door het beginnen van een eigen bedrijf heel weinig thuis was. Hierdoor kregen ze te weinig aandacht en deze mensen vonden dat ze een beter baasje verdienden. Hun wens was dat ze hier definitief zouden blijven. Maar ja, daar ben je geen opvang voor!In ieder geval beloofden we dat ze samen geplaatst zouden worden. Het oude baasje wilde contact houden en de onkosten van de fret blijven betalen. En dat is in ieder geval een prachtig aanbod.

Zes weken ging het goed. Het noodlot sloeg toe. Sonja werd van het ene op het andere moment ziek en ondanks de zorgen van de dierenarts is ze twee dagen later overleden.
En toen was Pebbles alleen.

We hebben geprobeerd om haar kennis te laten maken met een ander fretje  uit de opvang maar dat waardeerde ze niet.  Ze viel alle fretten zonder na te denken aan en ze vermaakte zich door de hele tijd achter ons aan te lopen. Geen geopende deur was veilig voor haar en ze was hierin razend snel. Daarom kreeg ze de bijnaam Speedy.
Ze kreeg een permanent hokje bij ons in de keuken en we besloten in verband met haar medische verleden dat ze definitief bij ons mocht blijven. Vanaf dat moment was Pebbles geen opvangfret meer maar een adoptiefret.

Pebbles  is nl. op drie jarige leeftijd, ondanks haar castratie, weer loops geworden. Ze bleek nog een restant van haar eierstok in haar buik te hebben. Dit gebeurd soms als een fret niet op de juiste wijze is gecastreerd. Het stukje eierstok blijft hormonen afgeven en dan ontstaat er weer loopsheid.

Een nieuwe operatie waarbij dit restant wordt weggehaald verhelpt de loopsheid. En dit gebeurde ook bij Pebbles. Een jaar ging het weer heel goed met haar. Daarna werd haar vacht steeds dunner.
Uit onderzoek bleek dat Pebbles bijniertumoren had en een nieuwe operatie volgde. Ook hier kwam ze glansrijk doorheen en knapte ze weer helemaal op.

Tot weer een jaar later. Haar vulva werd weer dikker en de bijniertumoren waren weer terug gekomen. Een operatie was niet mogelijk en Pebbles werd behandeld met Luproninjecties. Eerst iedere maand en daarna kreeg ze iedere 5 maanden de langdurende Luproninjectie.

Op dat moment komt ze bij ons in de opvang. We stellen het baasje voor om over te gaan op een implantaat tegen de bijniertumoren. Dit omdat deze een veel langere werking heeft dan de Lupron.

In  juni 2008 krijgt ze haar eerste implantaat en het gaat werkelijk geweldig met haar. Ze zit prachtig in de vacht en ze is de vrolijkheid zelve.
Een half jaar later heeft ze ons nog even laten schrikken. Ze kon niet meer op haar achterpootjes staan. Een bezoek aan de dierenarts was noodzakelijk en een bloedonderzoek volgde. Hieruit bleek dat ze een ontstekingsbloedbeeld had. Na een aantal dagen antibiotica was ze weer als herboren.

Pebbles is inmiddels bijna 8 jaar en ze ziet er uit als een jonge fret. Ze heeft in mei 2010 een nieuw implantaat gekregen en je merkt totaal niet dat ze zo ziek is geweest. Ze heeft een jaar lang alleen gezeten en toen bleek ze weer klaar te zijn voor een nieuw maatje.

Ze zit nu in een groepje van 4 fretten waar er twee insulinomen  hebben en twee bijniertumoren. En ik moet eerlijk zeggen: “Het is een geweldig stel en ik geniet iedere dag van ze.”

Rine